14η BIENNALE ΒΕΝΕΤΙΑΣ 2014

ΕΝΤΥΠΟ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ BIENNALE ΒΕΝΕΤΙΑΣ 2014

Όνοματεπώνυμο: Τσαμπίκος Πετράς, Στυλιανός Τσαπάρας

▪	Σύντομο βιογραφικό:
Τσαμπίκος Πετράς:
Απόφοιτος της σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ (2009), Μεταπτυχιακό Δίπλωμα “Σχεδιασμός-Χώρος-Πολιτισμός” ΕΜΠ (2011) Υπ. Διδάκτωρ ΕΜΠ στην αντίληψη του αστικού τοπίου (2011).Υποτροφία ιδρύματος Ευγενίδου (2009). Υποτροφία ΕΛΚΕ (2013).
Το έργο του έχει διακριθεί από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, έχει παρουσιαστεί στην 6η και 7η Μπιενάλε Νέων αρχιτεκτόνων στην Αθήνα, στην 13η Διεθνή Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής στο Buenos Aires και στην 6η και 7η έκθεση πανελλήνιου αρχιτεκτονικού έργου στην Πάτρα. Έχει διακριθεί σε πανελλήνιους και διεθνείς διαγωνισμούς και έχει συμμετάσχει σε ερευνητικά προγράμματα του Ε.Μ.Π. Σήμερα εργάζεται ως αρχιτέκτων και ως επικουρικός διδάσκων στον τομέα αρχιτεκτονικού χώρου και επικοινωνίας του ΕΜΠ. Το 2011 απέσπασε την διεθνή διάκριση Europe’s Εmerging Αrchitect - 40under40 Αward από το ευρωπαϊκό κέντρο αρχιτεκτονικής.
Αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί: Α’ Βραβείο (Νέα Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λευκωσίας (2013), Δημοτική Αγορά και Δημοτικός Χώρος στάθμευσης στη Λάρνακα (2011), Πεζογέφυρα στην Πάφο (2011), Ανακαίνιση γραφείων Γαλλικής Πρεσβείας Αθηνών (2010) B’ Βραβείο: Αλιευτικό καταφύγιο Λιοπετρίου (2012) Έπαινος: Ανάδειξη της Βαλκανικής Πλατείας στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης (2012), THYSSENKRUP XII ARCHITECTURE AWARD – UIA - Disaster prevention and Education Centre Istanbul (2011), ΔΟΜΕΣ awards (2011), Κυπριακό πρακτορείο ειδήσεων (2010), Πύργος Πειραιά – Αλλάζοντας την πρόσοψη (2010) 
Στυλιανός Τσαπάρας:
Ο Στυλιανός Τσαπάρας είναι κάτοχος διπλώματος Αρχιτεκτονικής (ΑΠΘ, 2009). Από το φθινόπωρο του 2013 είναι μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας του UCL, Bartlett, στο Centre for Advanced Spatial Analysis (CASA), μελετώντας τον τρόπο που η αρχιτεκτονική των κοινωνικών δικτύων συνδέεται με φαινόμενα του αστικού χώρου, στα πλαίσια του ερευνητικού μεταπτυχιακού προγράμματος Advanced Spatial Analysis and Visualization (MRes ASAV). Από τον Ιούνιο του 2013 είναι εκλεγμένο μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής, ενώ από το 2006 έως το 2011 διατηρούσε μόνιμη στήλη, αρθρογραφώντας στο greekarchitects.gr.
Η δουλειά του στην αρχιτεκτονική και στις τέχνες έχει διακριθεί από το European Center of Architecture Art Design and Urban Studies και το The Chicago Athenaeum Museum of Architecture and Design (2013), την 7η Biennale Νέων αρχιτεκτόνων (2013), την έκθεση ΔΟΜΕΣ (2013), την 7η έκθεση πανελλήνιου αρχιτεκτονικού έργου (2013). Έχει αποσπάσει διακρίσεις σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς όπως ο «Δημιουργία και Ανάκτηση Κοινόχρηστων και Κοινωφελών Χώρων και Ανάδειξη Χώρων "Τοπόσημου" στην αστική περιοχή του Δήμου Θεσσαλονίκης».
Το 2010 συμμετέχει σε ομάδα εργασίας του SARCHA για την πρόταση αναβάθμισης του ιστορικού κέντρου της Αθήνας που παρουσιάζεται στην Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Έχει δημοσιεύσει τη δουλειά του σε συνέδρια και ημερίδες, ενώ έχει επικουρική δραστηριότητα στο ΑΠΘ. Παραμένει πεισματικός λάτρης του αρχιτεκτονικού σκίτσου.

▪	Εμπειρία διεθνών διοργανώσεων ή συμμετοχών:

Τσαμπίκος Πετράς:
●	Συμμετοχή στο Διεθνές συνέδριο “Changing cities” (2013)
●	Συνδιοργανωτής του διεθνούς workshop Messene - Landscape NEXT, Sapienza + NTUA (2013)
●	Συμμετοχή στη 13η Διεθνή Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής, Buenos Aires (2011)
Στυλιανός Τσαπάρας:
●	Data Hacking and the City, London, 2013
●	9th Beyond Media Festival, Florence, 2009
●	International Conference of Architectural and Urban Planning Research, Athens, 2008.
●	Architecture and Social Interaction In Commercial urban Places, Thessaloniki, 2008
●	European Workshop in Urban Planning and Design, Koblenz, 2006

▪	Στοιχεία επικοινωνίας:

Τσιμισκή 20, Λυκαβηττός, Αθήνα. ΤΚ. 11471
τηλ: 2103620330, κιν: 6972783509
Email: info@tsabikospetras.gr	            web: www.tsabikospetras.gr
              stylianos.tsaparas.13@ucl.ac.uk	          www.urbanetnoesis.org
http://www.tsabikospetras.gr/
http://www.tsabikospetras.gr/
▪	Τίτλος της πρότασης:
ΞΥΛΟΤΥΠΟΙ - Η διεθνής γλώσσα της παραγωγικής διαδικασίας
▪	Σύντομη περιγραφή της πρότασης:
Τον τελευταίο αιώνα η διαπραγμάτευση των εθνικών συνόρων, η αστικοποίηση, η παγκόσμια οικονομία, η ανάπτυξη της τεχνολογίας και των ψηφιακών δικτύων δημιουργούν μια κοινότητα σε συνεχή “μετάβαση”. Ως θεμελιώδες στην αρχιτεκτονική που ενσαρκώνει τις δυναμικές μεταβολές των κοινωνιών, καθίσταται ό,τι μπορεί να χαρακτηριστεί ως σταθερά και ως κυρίαρχη σταθερά αναγνωρίζουμε την πρόθεση του μοντερνισμού για τη συγκρότηση της διεθνούς γλώσσας της αρχιτεκτονικής, συνθήκη η οποία κάνει την εμφάνιση της και στις σύγχρονες τάσεις. Η πρόταση μας επιχειρεί να αναδείξει εκείνα τα στοιχεία της αρχιτεκτονικής που οικοδομούν τη “κοινή πρώτη Γλώσσα” ως το κυρίαρχο εργαλείο έκφρασης και επαναπροσδιορίζουν τόσο την διεθνή όσο και την τοπική επικοινωνία.

Τοποθετώντας στο επίκεντρο του προβληματισμού μας το ελληνικό παράδειγμα της ανάπτυξης των αστικών κέντρων, παρατηρούμε ότι η οικοδόμηση της διεθνούς γλώσσας δεν αναφέρεται αποκλειστικά σε μια γλώσσα μορφών, αλλά κυρίως διαδικασιών: Η διαδικασία παραγωγής της αρχιτεκτονικής γεννάται εν αρχή από τη μήτρα του οπλισμένου σκυροδέματος, τον «Ξυλότυπο».

Πράγματι ο ξυλότυπος, αποτελεί ένα ισχυρό ερμηνευτικό εργαλείο αυτής της μεταβολής: 

Κατά τον 20ο αιώνα ο ξυλότυπος ορίζει τη δυνατότητα ύπαρξης μιας διεθνούς γλώσσας τυποποιώντας τη κατασκευαστική διαδικασία μέσω του επαναλαμβανόμενου «τύπου» σταθερών στοιχείων (καδρόνι, σανίδα, καρφί). Το αρχέγονο υλικό της αρχιτεκτονικής έκφρασης μεταμορφώνεται από πρωτεύουσα δομή της παραδοσιακής μας αρχιτεκτονικής σε υπο-δομή του οπλισμένου σκυροδέματος. 
Στους πρόποδες του 21ου αιώνα η ψηφιακή επανάσταση ορίζει τη γλώσσα προγραμματισμού ως τη νέα δυνατότητα παραγωγής διεθνούς αρχιτεκτονικής μέσω των επαναλαμβανόμενων εντολών (σε γλώσσες όπως η Java, Python κλπ.) νοηματοδοτώντας εκ νέου την έννοια του ξυλότυπου.

Ο «Ξυλότυπος» και στις δυο περιπτώσεις γίνεται η θεμελιώδης διαδικασία τυποποίησης και παραγωγής μορφών που απαντά στις διαχρονικές απαιτήσεις μιας φρενήρους αστικοποίησης. Το πέρασμα από τον έναν ξυλότυπο στον άλλον χαρακτηρίζει και τη μετάβαση της κατασκευαστικής κουλτούρας από τοπική σε διεθνή. Είτε υλικός είτε άυλος, ο “ξυλότυπος” είναι η πρώτη δομή, το κτίριο πριν το κτίριο, ή αλλιώς ένα κτίριο σε μετάβαση.

Προτείνουμε για την 14 Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής της Βενετίας την κατασκευή ενός τυπικού «Ξυλότυπου», όπως έχει εμφανιστεί στον ελληνικό χώρο, ο οποίος όμως θα έχει προκύψει ως η φυσική “εκτύπωση” ενός ψηφιακού κώδικα. Η αμφίδρομη εναλλαγή της  γλώσσας παραγωγής από τον ξυλότυπο-υποδομή,  που χαρακτήρισε τα αστικά τοπία του ελληνικού και του διεθνή χώρου, στον ψηφιακό κώδικα-υποδομή, που αναφέρεται στις σύγχρονες αρχιτεκτονικές εφαρμογές, καλούν τον αναγνώστη του έργου σε ένα παιχνίδι ερμηνείας του θεμελιώδους της αρχιτεκτονικής των τελευταίων 100 ετών.

▪	Ονόματα και ιδιότητα συντελεστών:

Γεώργιος Χούσος, Αρχιτέκτων
Ιωάννης Φάρκωνας, Αρχιτέκτων